2009/Oct/21

I think your name is magical.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

เมื่อคืน
ผมคิดว่า
ผมฝันถึงเธอเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ความทรงจำที่แสนหวาน
ที่เคยเจ็บปวดเวลานึกถึง
แต่ตอนนี้ ไม่รู้สึกอะไรแล้ว

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เมื่อคืน
ผมฝันว่า
ผมเจอเธอที่สถานีรถไฟสถานี Glen Ferrie
ซึ่งมันเป็นวันแรกที่เราเจอกัน

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
หนังเหมือนเล่นซ้ำ
เราเจอกัน
พูดคุยกัน
ด้วยประโยคที่เหมือนอยู่ในความฝัน
แต่มันเคยเกิดขึ้นมาจริงจริง

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เราคุยกัน Click กันมากมาก
เหมือนรู้จักกันมานาน
พอลงไปใน City
เราก็ไปนั่งกันในร้านหนังสือ
นั่งกับพื้น หาหนังสือกัน

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
แต่ความจริงไม่ค่อยได้หาเท่าไหร่หรอก
คุยกันซะมากกว่า

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เราเดินคุยจนฟ้ามืด

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ก่อนที่เราจะจากกัน
(ที่เราคงไม่ได้พบกันอีก แม้ในความฝัน)
เราพูดคุยกันครั้งสุดท้าย

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ผม : ชื่อเธอเนี่ยเหมือนต้องมนต์เลยนะ
เธอ : นั่นแหละ มันกำลังจะจบแล้ว
ผม : รู้แล้ว ..
เธอ : แล้วเราจะทำยังไง
ผม : รื่นรมย์กับมัน

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ผมนั่งรถรางกลับบ้าน
รื่นรมย์ ดื่มด่ำ กับความทรงจำที่กำลังจะตาย
เป็นครั้งสุดท้าย

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ผมอยากอยู่กับเธอให้นานกว่านี้
ไม่ว่าจะตอนนั้น หรือว่าในความฝัน

2009/Oct/10

นานมาแล้ว
หลายสิบปี
มีครอบครัวสองตระกูลที่ทำการค้าใกล้ใกล้กัน
มีปัญหากัน
ทะเลาะกัน

 
 
 
 
 
 
 
 
 
ความแค้นถูกส่งต่อไปยังรุ่นต่อไป
ลูกลูกของสองตระกูลนั้นจึงไม่ถูกกัน
เพราะว่า ทางพ่อและแม่ต่างพูดกรอกหูทุกวัน
ว่าบ้านนั้นนิสัยไม่ดี

 
 
 
 
 
 
 
 
 
เวลาผ่านไปอีก
จนถึงรุ่นหลาน

 
 
 
 
 
 
 
 
 
เราเจอกัน
ผมรักเธอ
รักมานานมาก
แต่คงไม่เท่าที่เราสองตระกูลเกลียดกัน

 
 
 
 
 
 
 
 
 
พ่อแม่เธอสั่งให้เลิกคบกับผม
พ่อแม่ผม ไม่สนับสนุนให้คบกับเธอ

 
 
 
 
 
 
 
 
 
ทำไมกันนะ
ความแค้นของคนรุ่นก่อน
ถึงมาทำลายความรักของคนรุ่นนี้ได้

 
 
 
 
 
 
 
 
 
...

 
 
 
 
 
 
 
 
 
ถ้างั้น
ผมจะทำลายคำสาปที่ว่านี้
ถ้ามีสิ่งที่เรียกว่าความรัก จริงจริง
ผมจะตามหามัน
ผมจะไม่ยอมแพ้หรอก

2009/Oct/07

ประเพณีบั้งไฟ มาหานะเธอ

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เธอชวนผมไปดูบั้งไฟ
ผมบอกเธอว่า ผมเคยไปมาแล้ว
แต่ถ้าอยากไป ผมก็ไปได้

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เธอปวดท้องตอนที่บั้งไฟกำลังจะมา
ผมบอกเธอว่า ผมเคยเห็นแล้ว
ถ้าไม่ไหว จะกลับก็ได้
ยังไงเธอก็สำคัญกว่า

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เธออยากได้ไดร์เป่าผม
ผมบอกเธอว่า ผมไม่เคยใช้
แต่เพราะรู้ว่าเธอต้องใช้
ผมก็เลยเอามาเผื่อ

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เธอชอบนอนไม่เปิดแอร์
ผมบอกเธอว่าจะปิดแอร์ก็ได้
ผมทนได้ สบายมาก
แต่เธอบอกว่าเธอร้อน

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เธอขับรถเก่งกว่าผม
ผมบอกเธอว่า ผมจะขับไปเอง
เธอก็ไม่ยอมนอนจนเช้าจนไม่สบาย
อยู่เป็นเพื่อนคุยกะผมตลอดทาง

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
   
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เธอบอกว่าเธอไม่ได้ชอบผม
แต่อยู่ด้วยแล้วสบายใจ
และกำลังพยายามจะชอบผม
เพราะเธอแทบไม่เคยชอบใครเลย

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
   
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
แต่ เธอคือ เพื่อนสนิทของผม
แล้วผมจะทำยังไงดีล่ะ