เจ้านกน้อย ล่องลอยโผบิน จากแผ่นดิน ทะเลสีคราม
ความเหงาเอย มาคอยเหยียบย่ำ ให้ทรมาน .....
ฝ่าลมแรงด้วยแรงท้าทาย สู่จุดหมายที่ไกลลิบตา
เพียงพบเธอทุกวันเห็นหน้า อิ่มเอิบดวงมาลย์ ....
ดอกไม้ .... แย้มกลีบ บานแล้วในใจฉัน
จงหอมชั่วนิรันดร์ มิโรยร่วงผ่านจากใจเราผอง ....
จะมอบความรัก ด้วยใจภักดี มอบชีวีให้เธอคุ้มครอง
ความหวังดีจงมาปกป้อง ทั้งตื่นและฝัน ....
ดอกไม้ .... แย้มกลีบ บานแล้วในใจฉัน
จงหอมชั่วนิรันดร์ มิโรยร่วงผ่านจากใจเราผอง ....
จะมอบความรัก ด้วยใจภักดี มอบชีวีให้เธอคุ้มครอง
ความหวังดีจงมาปกป้อง ทั้งตื่นและฝัน ....
ความหวังดีจงมาปกป้อง ทั้งตื่นและฝัน ....
....
นั่นคือเนื้อเพลงรักน้อง หรือเจ้านกน้อยอย่างที่ใครหลายๆคนพูดจนชินปาก เพลงอาถรรพ์ของชาวศาลายา มีเรื่องเล่ากันว่านักศึกษาพยาบาลคนหนึ่งถูกผู้เป็นพ่อแม่บังคับให้เรียนในสายที่ไม่เต็มใจ ด้วยความเสียใจกอปรกับคิดว่าไม่มีใครเข้าใจอีกแล้ว นักศึกษาพยาบาลคนนั้นจึงปีนขึ้นไปบนดาดฟ้าของหอพัก และเขียนข้อความสั้นๆนี้ไว้ จึงทิ้งร่างลงมาสู่พื้นด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ เพลงรักน้อง จึงเป็นเครื่องหมายที่บ่งบอกความระลึกถึงนักศึกษาพยาบาลคนนั้น ชาวศาลายาจะถือกันว่า เพลงนี้ห้ามร้องในเวลากลางคืน และถ้าใครคนใดคนหนึ่งร้องขึ้นมาแล้ว ต้องร้องต่อจนจบเพลง มิฉะนั้นจะเท่ากับเป็นการเรียกนักศึกษาพยาบาลคนนั้นจากพื้นดินมาสู่เจ้าของเสียง ในบางครั้งก็ปรากฏตัวให้นักศึกษารุ่นน้องที่เข้าใหม่เห็นในลักษณะกระโดดลงจากดาดฟ้าหอพัก เมื่อนักศึกษาคนนั้นตั้งสติได้และเรียกให้คนมาช่วย พอไปถึงจุดเกิดเหตุกลับปรากฏว่า ไม่มีร่องรอยใดๆอยู่เลย
ปล.ไว้อาลัย1นาที
ปลล.ผ่านมา5ปีก่าๆแล้ว คิดถึงศาลายาจัง
