สวัสดีครับ ผมเป็นคนขายกุญแจครับ
สวัสดีครับ
ผมเป็นคนขายกุญแจครับ
กุญแจอย่างดีเลยนะครับ
สะเดาะไม่ได้
แต่ราคาไม่แพงนะครับ
กุญแจผมขายดีมากในยุคน้ำมันแพง
กุญแจผมขายดีมากในยุคข้าวแพง
กุญแจผมขายดีมากในยุคน้ำตาลแพง
กุญแจผมขายดีมากในยุคสมัครเป็นนายก
จริงจริงมันขายดีมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว
ผมตื่นมาก็เห็นกุญแจ
กินข้าวก็เห็นกุญแจ
จะนอนยังนอนกับกุญแจเลย
ก็บ้านผมขายกุญแจนี่
ผมเคยมีความคิดประมาณว่า
ใครเป็นคนประดิษฐ์กุญแจนะ
เค้าคิดยังไงถึงผลิตกุญแจ
ทำไมกุญแจถึงขายดีนักหนา
จริงจริงผมไม่ได้ชอบกุญแจนักหรอก
ผมรู้สึกว่ากุญแจมันเอาไว้ใช้กับคนที่เราไม่ไว้ใจ
ผมชอบที่จะไว้ใจคนอื่น
ผมอยากให้สังคมของเราเป็นสังคมที่ปราศจากกุญแจ
เป็นสังคมที่เราไว้ใจกัน
ต่อให้ร้านผมเจ๊งก็เอาเหอะ
เป็นสังคมที่เราไว้ใจกัน
ต่อให้ร้านผมเจ๊งก็เอาเหอะ
ผมเริ่มทำตัว ไว้ใจคนอื่น
ไม่ล็อครถ
ไม่ล็อคบ้าน
ไม่ใช้กุญแจสักดอก
(นอกจากเอาไว้ขาย)
1 เดือน ผ่านไป
ผมมีข่าวดีกับข่าวร้ายมาบอก
คุณอยากฟังข่าวไหน
ข่าวร้ายแน่แน่
คนเราสนใจแต่เรื่องร้ายร้าย
แต่ผมต่างไป
ข่าวดี ก็คือ!!!
ผมเลิกขายกุญแจแล้ว
และ
ข่าวร้าย คือ ...
รถผมหาย
เงินกับกุญแจผมถูกขโมยไปหมดเลย
แต่นั่นก็ไม่เป็นไรหรอก
แต่ ..
ข่าวที่ร้ายกว่า คือ!!
ผมเลิกไว้ใจคนอื่นแล้ว
และผมเลิกไว้ใจเธอ
edit @ 9 Jun 2008 01:59:43 by T__________T
